دنیا یعنی: ***.. کیانا ..***

.... می خوام از خواب کیانا براتون بگم .. دخملی خوششل بابا شب که میخوابه یه جا صبح دیگه سرجاش نیست و باید زیر کابینت یا زیر مبل زیر میز تلوزیون و هر جای دیگه دنبالش بگردی پیداش کنی واسه همینه که ما ایشون رو رو تخت نمیزاریم چون تا صبح باید غلط بزنه عزیز دلم ..... ...

...

.... کیانای من ....... کاش دوست داشتنت قابل اندازه گیری بود . کاش میتوانستم قلم در دست گیرم و دوست داشتنت را نگارش کنم چند صد هزار حروف کنار همدیگر باید چید ؟ تو تمام ناتمام منی .... .   دستهایت مهربانترین و پاکترین دستهاست خنده هایت قلبم را اتش میکشد و دوستت دارم گفتن هایت تمام وجودم را لبریز از عشق میکند    ستاره زیبای فردایم ... اندوه ها غصه ها قصه ها درد هایت را با جان پذیرایم ... تو فقط نفس خوش بکش من فرش قرمزت در رسیدن به ارزوهایت هستم .... ...

.... دلم میخواد بیشتر از دختر رویاهامون کیانا , بنویسم و براتون از شیطونی ها و فضولی هاش بگم اما کارای جالب و خنده دارش اینقدر زیاده که یادم نمیمونه همه شو مثلا همین امروز ساعت 4 صبح بیدار شده میگه: شیشه ( شیشه یعنی واسه من شیر داغ کنین بریزید تو شیشه شیر بذارید سرد بشه من بخورم ) .. ب عد که مامانش رفته تو اشپزخونه تو خواب و بیداری داره شیر داغ میکنه تلو تلو میخوره و6 بار به کابینت و یخچال خورد و دستش سوخت ( به علت خواب الودگی).. از اتاق داد میزنه : " مامان توش نبات  بریز " یعنی من بلند شده بودم تا 6 صبح میخندیدم . ... خلاصه یه وضعیه خونه با کیانا ... ...

..... سلام دوستهای خوبم امروز چطورین ... امروز صبح که از خونه اومدم بیرون بیام سر کار کیانا مثل اکثر روزهای دیگه خواب بود . یعنی همیشه شب به من میگه : بابا فی دا من بی ام سر تار ؟ و من میگم باشه گلم .. و وقتی عصر میرم خونه میگه :بابا منو نبردی سرتارکه ؟ واین تمام زنگی دوست داشتنی من است .. بهارم ای زیبا ستاره اسمانهای به اندوه نشته ام .. نفسم ای امید فرداهای  غبار گرفته ام میدانی و میدانم که چقدر دوستت دارم ... ابرهای سیاه پهنه هستی را پوشانده اند و منتظرن تا طلوعی زیبا زمین را تسخیر کند .. پس طلوع کن ای خورشید عالم تابم و بر گستره عرش فرش زرینی باش ... آینده از آن توست مروارید بی صدفم......  &nbs...

...

...

...

...

...  روز هشتم از ماه بهمن سال 1389 خورشیدی ساعت 5 صبح رفتیم بیمارستان الغدیر تهران و ساعت 7:30 صبح بیمارستان پر شد از صدای گریه کودکی که دنیا را به مبارزه میطلبید .... . دختری با چشمهای سبز و عسلی و موهای خرمایی که یک نگاه کافی بود تا تمام کادر پزشکی و پرستاری و خدماتی و سایر مامان های بخش و همراهشون هر چی تو دستشون بود و ول کنن و به دیدن زیباترین کودک قرنهای سپری شده , سالهای جاری و قرنهایی که در آینده خواهد امد بشتابند ....   مامان و بابا اسم این هدیه ارزشمند الهی رو " کیانا " گذاشتن تا از آب و باد و خاک وآتش نیرو ... و از نسل کیانیان پاک سرشت عشق اموزد . ...