... کیانا ....... کیانا ....، تا این لحظه: 15 سال و 9 ماه و 12 روز سن داره

دنیا یعنی: ***.. کیانا ..***

مرسی.....

...... مرسی دوستای گلم ... با لطف و زحمت شما کیانا کوچولوی ما 40 پله صعود کرد تو جدول ... واقعا ازتون ممنونیم ... ..........        دوستون داریم.......... ...
5 مرداد 1392

اله عشق...

. . . و من دوباره میخواهم از تو برای خودت بنویسم , برای تو که مستحق دوست داشتنی . می خواهم دوباره چشمهایم را ببندم ذهنم را رها و دستهایم را بگشایم ... میخواهم از تو برای خودت داستانها بنویسم . میدانم که میدانی قلبم جز برای تو نمی تپد و بهانه زنده بودنم در دنیایی که عشق حلقه مفقوده اش است جز تو کسی نیست ... میخواهم زنده بمانم تا خوشبختیت را ببینم ....   دستهای کوچک تو به بزرگی آفتاب است و برق چشمانت خیره کننده تر از ماهتاب... دنیا در برابر تو موم به زنجیر کشیده ایست و زیباییهایش تابلو کهنه خط خطی شده باران خورده است ..   فردا از آن توست دردانه امید بخشم .....   ای زیبا ستاره آسما...
2 مرداد 1392

سووووووسک...

 دیشب داستانی داشتیم با کیانا .... چشمتون روز بد نبینه یی دونه سوسک بزرگ دیشب حول و حوش ساعت 22 تو حیاط دیدیم که متاسفانه نتونستیم هلاکش کنیم و در رفت ... آقا تا ساعت 2 بعد نصف شب دخملی ما رو 300 بار برد تو حیاط دنبال سوسک میگشتیم آخرش هم چیزی پیدا نکردیم..... بالاخره با کلی بد بختی بهش قول دادم امروز عصر که دارم میرم خونه براش یه دونه سوسک بخرم ببرم  ....... فک کن.......... ...
2 مرداد 1392

تشکر...

سلام دوستهای خوبم ...... . میخواستم از همین جا از همه کسایی که لطف کردن و واسم پیامک زدن تشکر کنم , هنوز که نتایج مشخص نیست ولی ایشالله میریم جام جهانی....... ...
1 مرداد 1392

کیانا و زبان انگلیسی ...

از انجا که دخملی بیش از حد با استعداد و با هوش است مامان و بابا (بیشتر مامان جون ) تصمیم گرفتن کلمات انگلیسی رو هم همزمان با زبان شیرین پارسی بهش یاد بدن و کیانا به طور باور نکردنی بعد دو سه بار تکرار حفظ میکنه و هر وقت بپرسی بهت میگه ... . کیانا انگلیسی کلمات زیادی رو  بلده و با زبون شیرین خودش تلفظ میکنه مثل ... دست  پا     گوش   چشم   مو   توپ   زرافه   مورچه   ماه   ستاره   اسمون   انگشت   ماشین  گربه   سگ  اتوبوس  سیب موز   آب     پرتقال   ابی  ق...
31 تير 1392

نفس بابا ...

.... دوباره غروب میشود و من مشتاقانه میزم را مرتب میکنم وسایلم را جمع و عکس زیبایت را که از صبح تا عصر به من  زل زده است را از گوشه میز برداشته بوسه ای نثارش میکنم و سر جایش میگزارم برای فرداها...... . راه می افتم با شتاب سمت خانه ام آنجا که چشمان زیبایت با ان لبخند دوست داشتنی و آن صدای آشنایت صدایم میزند .... . انجا که با صدای زنگ برمیخیزی بدون پوشیدن کفشهایت میدوی و در چشم بر هم زدنی جلو درب حیاط منتظر بابا میمانی .... خیلی تلاش کردم ولی نشد یکبار زود تر از تو به ورودی راه رو برسم ....         .  چگونه دوستت نداشته باشم ؟ چگونه نپرستمت ؟ چگونه جانم را قربان خنده ...
31 تير 1392