اله عشق...

... و من دوباره میخواهم از تو برای خودت بنویسم , برای تو که مستحق دوست داشتنی

.

میخواهم دوباره چشمهایم را ببندم ذهنم را رها و دستهایم را بگشایم ... میخواهم از تو برای خودت داستانها بنویسم

.

میدانم که میدانی قلبم جز برای تو نمی تپد و بهانه زنده بودنم در دنیایی که عشق حلقه مفقوده اش است جز تو کسی نیست ...

میخواهم زنده بمانم تا خوشبختیت را ببینم ....

دستهای کوچک تو به بزرگی آفتاب است و برق چشمانت خیره کننده تر از ماهتاب...

دنیا در برابر تو موم به زنجیر کشیده ایست و زیباییهایش تابلو کهنه خط خطی شده باران خورده است ..

فردا از آن توست دردانه امید بخشم .....

ای زیبا ستاره آسمان ابر آلوده ام .. بهانه ای بده تا قلبم را برایت از سینه بدر اورم و تقدیمت کنم ..

دستهایت همیشه مهربان باد .. نامت بلند آوازه ... قلبت مملو از عشق .. چشمانت همواره روشن و قامتت برافراشته باد ... سرت سربلند و لبهایت پر خنده...

خوشبختی از ان توست دلبندم .... خوشبختی را در آغوش بکش و بدان در این مسیر به خار نشسته سراسر اضطراب بابا چتری خواهد بود برایت فولاد تر از آهن و آهن تر از فولاد ...

تو قدم بردار .. من تا آخر دنیا راه را برایت هموار و گلباران خواهم کرد ....